ปมหลอน รางมรณะ THE GIRL ON THE TRAIN

ปมหลอน รางมรณะ THE GIRL ON THE TRAIN เรเชล วัตสันถูกใจนั่งรถไฟ คุณจะนั่งรถยนต์ขบวนช่วงเวลาเดียวกันทุกเมื่อเชื่อวันเข้าลอนดอน เรเชลถูกใจมองผ่านหน้าต่างรถไฟออกไปยังบ้านที่อยู่ริมถนน บ้านข้างหลังโปรดของคุณเป็นบ้านเลขที่ 15 ในเมืองวิทนีย์ บ้านของเจสรวมทั้งเจสัน คู่ชีวิตที่เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก แม้กระนั้นพวกเขาไม่ใช่เจสและก็เจสัน และไม่ได้หวานชื่นเป็นคนรักในอุดมคติอย่างที่เรเชลจินตนาการในทุกวัน ยามเช้าวันหนึ่งขณะนั่งรถไฟเข้าเมืองตามธรรมดา เรเชลแลเห็นเจสจูบกับชายอื่น คุณแน่ใจว่าเขาไม่ใช่เจสัน เรเชลตื่นตกตะลึงกับภาพนั้น คุณโกรธเจสมาก เชื่อว่าว่าคุณจะหักหลังเจสันได้ลงคอ แม้กระนั้นแล้วเจสก็ล่องหนไป เจสหรือที่แท้เป็นเมแกน ฮิพเวลล์ล่องหนไปในวันเสาร์ วันเดียวกับที่เรเชลเดินทางไปเมืองวิทนีย์ แล้วก็แน่ๆว่าเมาอย่างที่เคย คุณตื่นมาในตอนเช้าวันอาทิตย์โดยจำเรื่องที่เกิดขึ้นในวันเสาร์มิได้ เมื่อคุณมองเห็นข่าวสารของเมแกน คุณรู้สึกว่าคุณบางครั้งก็อาจจะทราบเค้าเงื่อนบางสิ่ง บางสิ่งบางอย่างที่คุณลืมไป เรเชลพากเพียรยื่นมือเข้าไปช่วยเจสัน หรือสก็อต ฮิพเวลล์ เพราะว่ารู้ดีว่าตำรวจจะต้องพุ่งเป้าไปที่สามี หรือคู่รักของเหยื่อก่อนเป็นขั้นตอนแรก เรเชลพาตนเองเข้าไปยุ่งกับคดีนี้ด้วยคำโกหกผสมกับความเป็นจริง คุณถลำลึกเข้าไปพันพัวกับประเด็นนี้เพิ่มมากขึ้นโดยคุณเองก็ยังงงเต็กกับภาพความจำในคืนนั้นที่กะผลุบกะโผล่ไปๆมาๆแต่ว่าคว้าจับไว้มิได้ กำเนิดอะไรขึ้นอยู่กับเมแกน คุณถูกทำร้ายใช่หรือ? ระหว่างจิตแพทย์ชายหนุ่มที่ถูกสงสัยว่าคบชู้ ผัวของคุณเอง หรือคู่รักเก่า คนใดกันเป็นฆาตกรตัวจริง

ปมหลอน รางมรณะ

สิ่งที่แปลกรวมทั้งสลับซับซ้อนอย่างที่สุดภายในร่างกายมนุษย์ก็คงจะเป็นกลไกแนวทางการทำงานของสมอง ลักษณะการเจ็บเจ็บไข้ทางจิตใจหรือทางใจเกิดเรื่องสลับซับซ้อนแล้วก็เปราะบางสำหรับการดูแล พวกเราไม่อาจจะมองออกจากข้างนอกได้ว่าคนใดกันแน่กำลังป่วยไข้ แม้กระทั้งตัวผู้เจ็บป่วยเองก็อาจจะไม่ทราบด้วยว่าตนเองอยากได้ความให้การช่วยเหลือ ผู้ที่หน้าใสๆมองอบอุ่น บางทีอาจเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ฆ่าคนได้อย่างอำมหิตกระทั่งไม่น่าเชื่อ ในทางตรงกันข้ามผู้ที่ดูดุดัน ดุร้ายด้านนอก แต่ว่าในใจบางทีอาจเต็มไปด้วยความใจดี และก็พร้อมจะคุ้มครองปกป้องคนอื่น แล้วแบบนี้พวกเราจะเชื่อถือในสิ่งที่พวกเรามองเห็นได้มากแค่ไหน บางคราวสิ่งที่พวกเรา “คิด” ว่าพวกเรามองเห็น หรือเชื่อถือว่าเป็นข้อเท็จจริง บางทีอาจเกิดเรื่องพูดปดที่พวกเราทำขึ้นมาเพียงแต่เนื่องจากว่าพวกเราต้องการจะเชื่ออย่างนั้น หรือเปลี่ยนเป็นเรื่องที่คนอื่นๆผลิตขึ้นเพื่อกลับสิ่งไม่ถูกให้เปลี่ยนเป็นถูกได้อย่างน่าตกใจ ส่วนผู้ที่พวกเราวางใจก็บางทีอาจเป็นผู้ที่รังควานพวกเราได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เรเชลนั้นดำเนินชีวิตแบบยึดติดกับสมัยก่อน เห็นได้ชัดจากการที่คุณไม่ยินยอมเปลี่ยนแปลงชื่อสกุลแม้ว่าเลิกกับผัวมาตั้ง 2 ปีแล้ว คุณจ่อมจมอยู่ในความทุกข์ทรมานของความไม่ประสบผลสำเร็จในชีวิตครอบครัว แล้วก็ความหวังลมๆแล้งๆว่าเขาบางทีก็อาจจะกลับมาหาคุณอีก เรเชลทำลายตนเองกระทั่งเกือบจะไม่เป็นผู้เป็นคน ติดสุรา ปล่อยเนื้อปล่อยตัว และไม่สุขสบาย คุณโทษตนเองอยู่เสมอ แม้กระนั้นก็ดูท่ายังไม่มากพอในความนึกคิดของคุณ ครั้งใดก็ตามดื่ม จะจบลงที่คุณเมาหยำเปไม่ได้สติ และก็ทำเรื่องน่าละอาย อย่างการโทรไปพบผัวเก่าตกดึกเพื่อครวญหรือด่าว่าเขา และตื่นมาทรมาทรกรรมกับความละอายใจนั้นแม้ว่าจะจำอะไรมิได้เลยก็ตาม ในที่สุดก็จะวนกลับไปสู่วงจรเดิมอย่างนี้เสมอ เรเชลสร้างจินตนาการในแบบที่สามารถพูดได้ว่าจิตแจ่มตัวจริงจากการเฝ้าดูบ้านเลขที่ 15 สร้างเจสแล้วก็เจสันขึ้นมาจากคู่ครองที่คุณมั่นใจว่าเป็นคู่ครองในอุดมคติ หรือในความเป็นจริงแล้วเป็นคู่ควงแบบที่คุณต้องการมี (หรือเคยมี) แม้กระนั้นเมื่อพบว่าเจสนอกจิตใจเจสัน โลกของคุณก็ราวกับพังทลายลงอีกที

เมื่อเจสหรือจริงๆเป็นเมแกน ฮิพเวลล์ล่องหนไป ด้วยความห่วงใยที่เต็มไปด้วยความต้องการอยากจะรู้อยากจะเห็น แล้วก็ความสัมพันธ์จากการเฝ้าดูคู่แต่งงานคู่นี้จากบนรถไฟ เรเชลพาตนเองเข้าไปยุ่งกับเรื่องที่คุณไม่สมควรจะยุ่ง ถือวิสาสะแทรกเข้าไปในคดี ด้วยด้วยเหตุว่าคุณต้องการทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยเจสันหรือสก็อต ฮิพเวลล์ เพราะเหตุว่าคุณมั่นใจว่าคุณรู้เรื่องเขา และไม่รู้สึกว่าเขาจะเป็นผู้ร้าย คุณเชื่อในตัวเจสันที่คุณมีความเห็นว่าเขาไม่มีทางรังควานเจส เจสนั่นแหละคือข้างคิดคดทรยศ

เรื่องที่เกิดสังกัดพวกฮิพเวลล์มันเสมือนตัวต่อที่มีรอยต่อทาบทับลงบนชีวิตของเรเชลได้พอดิบพอดี เพียงกลับหัวกัน ทำให้คุณยิ่งผูกพันกับพวกเขาเพิ่มมากขึ้น โดยยิ่งไปกว่านั้นกับสก็อต มันบางครั้งอาจจะเป็นความรู้สึกลึกๆที่หลบซ่อนอยู่ในมุมมืดข้างในตัวของเรเชล ว่าปัญหาในชีวิตสมรสของคุณและก็ผัวเก่าอันที่จริงแล้วบางทีอาจมิได้เป็นความไม่ถูกของคุณเพียงแค่ฝ่ายเดียวก็เป็นไปได้ บางทีอาจรวมทั้งความรู้สึกต้องการเป็นที่ยอมรับที่สั่งสมจากความเหงามานาน และก็แรงกระตุ้นจากความจำที่ต้องการเผยตัวออกมาจากหลุมดำในสมอง บวกกับนิสัยยึดติด พวกนี้บางทีอาจเป็นกำลังขับที่ทำให้เรเชลไม่ยินยอมปล่อยวางจากเรื่องของเมแกนเสียเชิง

Paula Hawkins เล่าด้วยสไตล์ที่แปลกดี สลับให้นักแสดงเพศหญิงตัวหลัก 3 ตัวสลับกันเล่าผ่านมุมมองของพวกคุณ เรเชล, เมแกน, แล้วก็แอนที่นา ความท้าสำหรับการอ่านประเด็นนี้อยู่ที่ลำดับเวลา ด้วยเหตุว่าขณะจะสลับเดินหน้า แล้วย้อนไป เรเชลกับแอนที่นาจะเป็นช่วงๆเวลาตอนนี้ ส่วนขณะที่เมแกนเล่าจะเกิดเรื่องที่ย้อนไปก่อนหน้านั้น ขั้นแรกที่อ่านจะงงเล็กน้อย เพียงพอปรับนิสัยได้แล้วพอหลังจากนั้นก็ค่อยๆดียิ่งขึ้น 3 สาวนี้ราวกับจะปราศจากความสุขกับชีวิตครอบครัวมากแค่ไหน เรเชลมีปัญหาที่คุณไม่ทราบจะจัดแจงเช่นไร และก็เลือกที่จะหันไปหาสุรา ส่วนเมแกนก็ไม่สามารถที่จะสามารถควบคุมตัวเองจากสิ่งกระตุ้น และไม่สามารถทนต่อความสันโดษยามอยู่บ้านเพียงผู้เดียวในระหว่างที่สก็อตไปดำเนินงานได้ คุณก็เลยเลือกที่จะกลบฝังความไม่มั่นคงนั้นโดยหันเข้าพบเพศชายอื่น แอนที่นาหากแม้ด้านนอกคุณจะมองสุขสบายกับชีวิตครอบครัวที่คนอีกจำนวนไม่น้อยคงจะอิจฉาริษยา แต่ว่าคุณจำต้องทนอยู่ในบ้านที่สามีเคยอยู่กับเมียเก่า แถมแม่นั่นยังวนเวียนไม่ยินยอมไปไหนพลาดท่า และก็มีบางคราวที่คุณคร่ำครวญหาชีวิตแบบในสมัยก่อน ต้องการเสริมสวยแต่งตัวดูดีๆออกไปต่างประเทศบ้าน แม้กระนั้นเมื่อมองเห็นรอยยิ้มของลูก คุณก็จะปัดความนึกคิดพวกนั้นทิ้ง รวมทั้งทุ่มเทกับการเป็นแม่ถัดไป ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี่ก็เลยไม่ใช่นิยายที่ผู้แสดงข้างดีก็ดี๊ดีอะเอ็ง ทุกคนมีด้านมืด บรรยากาศในเรื่องออกโทนเทาๆอึนๆเสมือนวันฝนตก

การดำเนินเรื่องเป็นไปแบบเรียบย้ำบทนำเสนอ ให้ความรู้ความเข้าใจสึกราวกับอ่านสมุด เป็นหนังสือที่อ่านแล้วให้อารมณ์นานัปการมากมาย ทั้งยังสงสัย ช้ำใจ แล้วก็อารมณ์เสีย แม้กระนั้นที่สะดุดตาจริงๆเป็นความหม่นหมองและก็ความว้าเหว่ที่นักแสดงสื่อออกมา เงื่อนต่างๆจะเบาๆเผยออกมาครั้งละนิดครั้งละหน่อย ตรึงให้พวกเราอ่านโดยตลอด มันบันเทิงใจตรงที่จำเป็นต้องรอลุ้นให้ยัยเรเชลมันคิดเรื่องวันนั้นออกสักครั้งเนี่ยล่ะ แล้วก็เมื่อปัญหาเริ่มคลี่คลายในจุดที่ทายใจตัวผู้ร้ายได้ ก็ราวกับถูกตีแสกหน้า ชนิดเดียวกันกับที่เรเชลอาจรู้สึกเมื่อคุณใส่ใจทราบสุดท้าย แต่ว่ารวมทั้งจำต้องอึ้งอีกรอบเมื่อมาถึงผลสรุป ซึ่งพวกเราเกลียดที่จบแบบงั้นมากแค่ไหน เพราะว่ามันยังไม่หนำใจพวกเราอะ 55 แล้วหลังจากนั้นก็มีความรู้สึกว่ายังมีบุคคลที่เหมาะสมได้ทราบข้อเท็จจริงอีกคน

ภาพยนตร์ที่ผลิตขึ้นจากนิยายหัวข้อนี้จะเข้าฉายในต.ค. ดูตัวอย่างแล้วน่าดูมากมายๆก็เลยหาฉบับนิยายมาอ่านก่อนเพราะว่าทนรอดูหนังไม่ไหว จำต้องขอบคุณมากยัยเด็กแสบที่ให้ยืมมาอ่านด้วยความปราถนาดี ต่อนี้ไปก็รอดูหนังได้อย่างมีความสุข เหลือแค่ไปลุ้นเอาวันฉายว่าจะสร้างออกมาได้สนุกสนานเพียงใด หวังว่าจะไม่โดนหนังตัวอย่างหลอกตาเอานะ